Metody realizacji projektów

Poniżej moje autorskie, przygotowane w konkretnym celu i dla konkretnej okazji, o której tutaj nie będę pisał, porównanie metod realizacji projektów. Można używać do woli, pod warunkiem podania źródła.

Metoda ścieżki krytycznej + EVM
Motywacja historyczna:
W dużych projektach rządowych chciano wiedzieć, na którym ciągu zadań powinien skupiać się kierownik, aby zapewnić realizację projektu w czasie.

Typowe rezultaty wdrożenia metody:

• Projekt zobrazowany jako lista prac do wykonania na osi czasu
  
• Ustalona odpowiedzialność za zadania
• Zmniejszone ryzyko opóźnienia projektu
• Możliwość formalizacji planowania i zarządzania projektami
• Iluzja pełnej kontroli (daty rozpoczęcia i zakończenia każdego zadania)
  
• Realna możliwość oceny efektywności prac zakończonych (EVM)
  

Typowe przeszkody we wdrożeniu

• Metoda tak stara, że teoretycznie nie powinno być, ale:
• Wymusza dużą formalizację projektów
• Nie daje szybkich wygranych
• Generowane są dane a nie informacje
• Łatwo skupić się na przerzucaniu formularzy zamiast zarządzaniu projektem
  

Łańcuch krytyczny (CCPM)
Motywacja historyczna:
Dla przedsiębiorstw komercyjnych kluczowe stało się realizowanie projektów w pierwotnie planowanym terminie przy ograniczonej liczbie zasobów


Typowe rezultaty wdrożenia metody:

• Projekt zobrazowany jako sieć połączonych zadań
• Ustalona odpowiedzialność za zadania
• Minimalne choć bardzo intensywny proces nadzorowania projektów
  
• Brak przeciążenia zasobów
• Maksymalizacja prawdopodobieństwa oddania projektu na czas (do 95%)
  
• Możliwość proaktywnego nadzorowania realizacji

Typowe przeszkody we wdrożeniu

• Brak jest jasnego uzasadnienia biznesowego wdrożenia
• Wymaga zmiany kultury pracy i mierników
• Pełne wdrożenie wymaga zgody wszystkich szczebli i działów
• Metoda na tyle skomplikowana, że wymaga wdrożenia zintegrowanego systemu IT
  
• Postrzeganie jako wdrożenia tylko systemu IT
• Metoda nieodporna na zmiany sieci projektu w trakcie trwania

Metody zwinne (agile)
Motywacja historyczna:
Branża informatyczna zauważyła, że konieczność planowana całości projektu przed jego rozpoczęciem nie sprawdza się w środowisku, gdzie zmiany bardzo łatwo się wprowadza – zastosowano podejście radykalnie różne od dotychczasowych


Typowe rezultaty wdrożenia metody:

• Projekt rozpisany jako lista funkcjonalności produktu
• Szybkie dostarczanie najbardziej wartościowych funkcji
• Nowe wersje dostarczane regularnie
• Łatwe dostosowywanie produktu do zmian
• Można pracować mimo braku pełnego planu
• Zdrowe relacje w zespołach
  
  

Typowe przeszkody we wdrożeniu

• Zbyt proste – wszyscy myślą, że zrozumieli
• „Cieńka czerwona linia” między chaosem a agile
• Wyższe szczeble zarządzania chcą „ciężkich” procesów
• Kierownicy produktu nie trzymają się założeń
• Wymaga zmiany kultury pracy i mierników

Na koniec drobna uwaga:

Odpowiedzialnością każdego specjalisty, w tym kierownika projektów, jest znać jak najwięcej różnych narzędzi i stosować te, które najlepiej spełnią cele postawione w danej sytuacji. Jak to kiedyś ujął mój kolega "chroń mnie Panie przed człowiekiem, który przeczytał tylko jedną książkę".